Het lichtwezen

Mijn eerste ervaring van het Titicacameer Peru 

 

Ik begin mijn tocht in het begin van de hypnose altijd op een tijdlijn. Dat geeft mij aan waar uit te komen qua jaartal. Maar deze keer was anders, de tijdlijn verschijnt en in een mum van tijd verdwijnt hij onder mij vandaan. Ik zit in een leegte. Ik probeer mezelf te concentreren op wat er om me heen is maar kan niets ontdekken. Dan ineens zit ik in een bubbel en word ik in no time  via een slurf door de kosmos heen gestuurd met als doel aarde! Van het ene op het andere moment zit ik op een richel op de rand van een berg. Ik kijk naar mezelf en ben niets uhm of alles hoe je het noemen wilt. Ik kijk met mijn geestelijke ogen om me heen en voor me ligt een

 immens groot meer( toen nog niet wetende welk meer). Ik kijk verder en dieper en snap er niets van wat ik daar doe. Ik wil daar helemaal niet zijn, maar mijn ogen vallen op een plek aan de overkant van het water. Ik kijk op de rand van het meer waaraan zich een donker en dicht bebost gebied bevind. Mijn aandacht word naar een opening getrokken. Het is een geheime plek want het is van dichtbij niet te vinden alleen te zien van een hele grote afstand als je het wilt zien! Het voelt niet fijn maar word er wel naar toe getrokken. Dus mijn gedachten brengen me dichterbij. Dan zie ik beweging in en uit deze opening, een schaars gekleed volk( pygmee achtig)met symbolen op het hele lichaam en beenderen als versiering loopt binnen rond. Ik zie dat ze dieper de aarde in gaan en besef dat er een stad ligt, diep in de bebossing en onder de grond. Een stenen trap naar beneden die uit komt op water. Als ik kijk besef ik dat hier geofferd word en voel me onbehaaglijk en wil hier weg. En met die gedachte zit ik in enkele tellen terug op de richel van de berg. Dan veranderd het beeld, de bossen verdwijnen, enkele nog gras en hier en daar een rots blijven over. Dit is het beeld van verandering van duizenden jaren. En ik zit nog steeds op de richel. Of ik ben er vaker geweest om de plek te observeren.( dit laatste vermoed ik). Mijn aandacht word getrokken naar een rots met een vierkant erop, dit beeld is blijven hangen en heb het mee terug genomen uit de hypnose.

 

Niet wetende dat ik enkele jaren later hier terug kom.

 

Dit terug komen is gebeurt. Ik ben samen met een vriend in meditatie gegaan omdat we onafhankelijk van elkaar opzoek gingen naar gecodeerde ingangen in de aarde. We wisten apart van elkaar waar die waren en wisten 1 ding zeker we wilde weten wat er achter die ingangen of poorten zit. Door het er over te hebben viel bij mij door op zoek te gaan op het web mijn oog op een rots met een vierkant erop. Ik kreeg kippenvel over mijn hele lijf. Die poort was bekent voor mij want ik had deze in hypnose al waargenomen. Het was Peru bij het Titicacameer. En de poort was daar! Dit was een bevestiging om samen met mijn vriend op onderzoek uit te gaan. In meditatie zijn we samen naar de poort gegaan en ik kon met mijn geestelijk lichaam zo door de rotsen heen komen en mijn vriend ook. In deze ruimte was ik weer niets of toch alles en zag de zelfde stenen trap naar beneden als ik al eerder had gezien. De ruimte was licht en helder, niet was meer wat ik eerder had waargenomen van deze plek. De trilling was anders als erbuiten en werd lichter en lichter. Beneden bij het water aangekomen werd ik alsof het de normaalste zaak van de wereld was, in een bubbel geplaatst en werd in enkele seconden door de ondergrondse gangen geslingerd. Steeds verder de aarde in en steeds verder weg van de ingang. Ik voelde we veilig in deze bubbel en stuurde met mijn gedachten vooruit. Omhoog en omlaag en weer omhoog, ik voelde dat ik steeds hoger kwam en zag dat het einde in zicht was. Er word vaart geminderd en net voor dat ik uit een berg kon zweven was de bubbel weg en kom ik het laatste stukje lopen. De lichtval in de opening van de berg was schitterend, ik besefte dat het kouder werd en dat er buiten de opening sneeuw ligt. Ik loop de berg uit en zit in een totaal andere wereld, een besneeuwde berg hoog reikend naar nog hoger als hij al was. Ik neem de omgeving in me op en het gevoel dat ik aan de andere kant van de wereld ben word bevestigd. Ik sta in Tibet op een joekel van een berg. Ik kijk om en een soort gelijke tekening op de berg is achter me te zien als in Peru. Ik ben in enkele seconde van de ene naar de andere kant gereisd. Met als doel dat andere mogen weten dat hier ook een sterrenpoort is. Gecodeerd maar wel toegankelijk voor hen die de weg willen vinden in een hogere trilling. Om in het dagelijks leven te evolueren tot een volledig mens.